10.01.2017

«МЕНИНГ ЎҒЛИМ — ВАТАН ҲИМОЯЧИСИ»

— Ўғлим Акбаржон Абдуназаров Тошкентда ҳарбий хизматда. Бугун мени у билан видеомулоқот орқали учрашувга таклиф қилишибди. Замонамиз ўзгаришини қаранг-а...

Мўйдин Абдуназаров мустақилликка қадар узоқ шарқда ҳарбий хизматда бўлганини, йилда бир-икки марта телефон орқали ота-онаси билан аранг гаплаша олганини эслади. Аскар онасининг қўлида эса бир даста гул бор эди.

— Бу гуллар кимга аталган? — сўрадим ундан.

— Акбаржон гулларни яхши кўради. Уйимизда иссиқхонада ўзи ўстирарди. Шулардан гулдаста ясаб олиб келяпман, ўғлим қўлимдаги гулларни кўрса қувонади, деб. Кейин уни ҳарбийларга бермоқчиман, — деди Юлдузхон Абдуназарова.

«Менинг ўғлим — Ватан ҳимоячиси» шиори остида ўтган Фарғона — Тошкент онлайн телекўприги ғоят самимий ва қувончли лаҳзаларга бой бўлди. Дастлаб «Камолот» ЁИҲ Фар­ғона вилояти кенгашининг Ватан ҳимоячиларига аталган совғалари залда ўтирган барча аскар ва офицерларга тарқатилди. Шундан кейин Олий Мажлис Сенати аъзоси, Ўзбекистон халқ шоири Энахон Сиддиқова Тошкент ва Фарғона студияларида ўтирган аскарлар ҳамда уларнинг ота-оналарини Ватан ҳимоячилари куни билан табриклаб, янги ёзган шеърларидан ўқиб берди. Ҳаяжонли дамлар бошланди. Ҳар икки студиядаги камера ва микрофонлар қаршисига аскарлар ва уларнинг ота-оналари келишди.

— Болажоним, бўйларинг чўзилиб, кўринишинг салобатли бўлибди. Аскарлик кийиминг ўзингга жуда ярашибди, — деди фахр билан Тошкентда турган Санобар опа Исақова.

— Онажон, мен сизга атаб шеър ёздим, — деди Фарғонадаги студиядан оддий аскар Фаррух Алимхонов ва уни ўқиб берди. Қалбдан чиққан самимий сўзлар шодаси ҳар икки зални ларзага олди. Камера Санобар опа кўзларидаги меҳр ва ифтихор ёшларини кўрсатганда, яна қарсаклар чалинди.

— Онажон, бобожон, ҳарбий синовлардан ҳам, билим синовларидан ҳам муваффақиятли ўтдим. Тошкентга қайтгач, ҳарбий олий ўқув юртига ўқишга киришга тайёрланаман, — деди аскар Сардор Абдушукуров.

— Отанг ҳарбий эмасми, ҳозир хизмат сафарида. Сен билан учрашгани бобонг, истеъфодаги подполковник Абдубаннап Худойбердиев келди, — деди кўкси нишонларга тўла мўйсафид. — Сен авлодимизга муносиб аскар бўлиб хизмат қил!

Ҳар икки студияда санъаткорлар шай эди. Ўйин-кулги авжига чиқди. Сўнг Тошкент студиясидан аскарлар, Фарғонадан ота-оналар мулоқоти бошланди.

— Ўғлим, юрт тинчлиги ҳимоячиси эканингдан фахрланамиз, — деди Шарифжон ва Марғуба Ҳасановалар. — Учрашувга келаётганимизни бутун қишлоғимиз аҳли эшитди ва сенга салом айтишди.

— Онажон, дадажон, биринчи устозим Маҳфират опа ҳам шу ердамилар?

Аскар Содиқжон Раҳмоновнинг қувончга тўлган чеҳраси экранда кўринди.

— Болажоним, сени ҳаммамиз соғиндик, — деди Боғдод туманидаги 33-мактаб ўқитувчиси Маҳфират Исмоилова. — Биз сенга ишонамиз. Бурчинг­ни шараф билан оқлаб, ёруғ юз билан ёнимизга қайтасан. Ҳа, айтмоқчи сени кутаётган фақат ота-онанг, дўстларинггина эмас...

Залда гур этиб кулги кўтарилди. Содиқжон Раҳмонов қувончга тўлган кўзларини яширишга ҳаракат қиларди.

— Мендан салом айтиб қўйинг, ҳамма кутаётганларга!..

Ҳар икки студиядаги аскарлар қарсак чалиб юборишди.

Яна қўшиқ, ўйин-кулги, шеърхонлик.

Учрашув аввалидаги суҳбатдошим Мўйдин Абдуназаровни кузатаман. Гўё ёшариб кетгандек, юзида, кўзида қувонч...

 

Муҳаммаджон ОБИДОВ,

«Ўзбекистон овози» мухбири.



DB query error.
Please try later.