04.02.2020

ГУЛНОРА РАШИДОВА: «ОНАМ ОИЛАНИ КЎЗ ҚОРАЧИҒИДАЙ АСРАГАН ФАРИШТА ЭДИ»

ёки таниқли давлат арбоби ва адиб Шароф Рашидовнинг оиласидаги маънавий муҳит ҳақида

– Оиламиз ниҳоятда аҳил бўлган, – дейди Гулнора ­Шарофовна. – Фарзандлар ва ота-онамиз ўртасида доим илиқ, яхши муносабат ҳукум сурарди. Улар бизнинг ўқимишли, олий маълумотли инсонлар бўлиб  вояга етишимизни истар эди. Бу истак ёшлигимизданоқ онгимизга сингдириб борилди. Олий ўқув юртларига кириб таҳсил олдик, ота-онамизнинг юзини ерга қаратмадик. Улар фарзандлар таълим-тарбияси масаласида ни­ҳоятда талабчан бўлишган. Бизнинг уйда ҳеч ким ҳеч қачон қўпол гапирмаган, бақир-чақир қилмаган, умуман баланд овоз эшитилмаган. Кимнидир кутилмаганда жаҳли чиқса, бу биз учун ғайритабиий кўринар эди.

Онамнинг отам билан танишиши ва оила қуриши тарихи ажойиб. Ўша пайтда отам Самарқанд давлат университетида ўқиш билан бир пайтда Жиззах ишчи ёшлар мактабида дарс берган. Хурсандой унинг синфидаги ўқувчилардан бири эди. Улар бир-бирларига кўнгил қўйишади, лекин уруш бошланади. Отам 1942 йилда ярадор бўлиб уйга қайтади. Шу йили улар оила қуришади. Онам отам билан қирқ йилдан ортиқ вақт бирга ҳаёт кечирди. Умр бўйи отамнинг садоқатли дўсти ва энг яқин ёрдамчиси, суянчиғи бўлган. Онам оилани кўз қорачиғидек асраган фаришта эди. Отам вафотидан кейин онам қолган умрини ­бизнинг оилада ўтказди. Бу бизга отам ҳақида кўп ҳақиқатларни, айниқса, ҳаётнинг оғир дамларидаги ўй-кечинмалари тўғрисида билиш имконини берди. Баъзида онам ёнимизда, уйимиздадек туюлади, ҳаётнинг турли синовларида у кишининг хотиралари, панд-насиҳатларига таянамиз...

 

Носир ТОИРОВ,

сиёсатшунос.


Фикр ва мулохазалар

Защита от автоматических сообщений

Сўнгги янгиликлар: